Jazz-band. Augusto María Casas.El pueblo gallego, 5.10.1928

Jazz-band. Augusto María Casas.

Todos abedes (sic) a hestoria de Jean Cocteau: comenzou sendo un escritore de dereitas. Houbo n´il un longo silenzo, que corresponde a un proveitoso isolamento adicado ao estudo, traieitoria qu´il describe ao comenzo de “Le Potomak”. Chamou deseguida a atenzón, e logrou o trunfo. Mais, desprezando eisitos de livraría e de Academia, asegún refire Paul Morand, fijo o qu´il mesmo chamou un viage cara a esquerda. Se lle non perdonou isto. Seus amigos -André Guide-reprocháronle o habere baixado d´un salto tudal-as grada e ata que subira enantes a escada. Derradeiramente, a sua ruidosa conversión.

Dend´os Eugenios, dimpois Os Eugenios da Guerra, con que remata “Le Potomak”, até os dibujos, Cocteau consagrouse como talento mais jurdio da novísima estética. De “Le cap de Bonne Speranez”, dixo Morand, qu´as suas páginas podense contar com´as máis belas do lerismo francés contemporáneo. Asimade, foi Cocteau quen pujo silenzo no caos, co Le rapell a l´ordre. En D´un orden consideirado com´unha anarquía, alocuzon botada do College de France o joves 3 de maio 1923, leijou as cousas no seu lugar. Le rapell a l´ordre ja non leija lugar a dúbidas. Jazz-band, pertenece á sua luminosa colaborazón no Paris-Midi, baixo o tíduo “Carte Blanche”. Viron a lus púbrica no 1920. Mais o seu intrés é tan enorme que lateja n´iste ano de 1928 co mismo pulo que d´aquela. Ista traduzón directa d´unha das súas páginas mais nidias, mais que para dar unha noticia de Jean Coteau, ben coñecido dos jóvenes escritores da Galiza, é para lle brindar o noso saúdo berrando co-il na adicatoria a Gerges Auris:Vive le Coq! A bas l´Arlequin!

(El pueblo gallego, 5.10.1928)

© Ana Bande